Soms kunnen dingen in het leven een heel andere wending krijgen. Mijn lieve moeder verzuchtte meer dan eens: “Mirjam, ruim nou alsjeblieft je kamer eens op! Mirjam, die kledingkast puilt echt uit!  Laat niet alles overal slingeren! Waarom ligt dit nu weer hier?” En zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Mijn anders zo rustige vader bemoeide zich niet zo met dit soort zaken maar op een zekere dag was ook hij het meer dan beu. “Als morgenmiddag om 3 uur jouw kamer er nog steeds uitziet als een zwijnenstal en je kast niet fatsoenlijk is opgeruimd, dan zorg ik er persoonlijk voor dat alles het raam uitvliegt. Met een beetje geluk vind je dan alles terug op het dak van de serre!”

Oeps……

Ik was wel onder de indruk van zijn woorden, maar dacht dat het wel mee zou vallen met de “dreigementen”. Ik rommelde wat op m’n kamer en vond het wel prima toen ik wat kleren in de wasmand had gegooid en m’n bed had opgemaakt.

Toen ik de andere dag uit school kwam, schrok ik me wezenloos. Ik zag een donkere schaduwplek op het dak van de serre. Ik sprintte naar boven en…. Jawel! Mijn vader had de daad bij het woord gevoegd en alles wat voor het oprapen lag, had hij via het wijd openstaande schuifraam naar buiten gegooid. Het kostte me de rest van de middag en een flink deel van de avond om alles van het dak af te krijgen en weer netjes op te vouwen en op te ruimen.

Ondanks dat ik met deze memorabele actie van mijn vader mijn lesje wel had geleerd, waren mijn kamer en kasten toch vaak onderwerp van gesprek. Mijn moeder zei regelmatig: “Als jij later op jezelf woont, ben ik benieuwd hoe jouw huis en kasten eruitzien. Als dat net zo’n chaos wordt als nu, houd ik m’n hart vast..!”

Waar het keerpunt nou precies heeft gelegen? Ik heb eigenlijk geen idee. Ergens is de knop omgegaan. Sinds ik het ouderlijk huis heb verlaten, kan ik me niet anders herinneren dan dat alles een vaste en logische plek heeft en dat het huis meestal opgeruimd en schoon is. Daar voel ik mezelf prettig bij. Een gestructureerde aard is dus niet per definitie aangeboren, maar moet soms ontwikkeld of misschien beter gezegd, geprikkeld worden.

Mijn herinneringen van toen geven mij de overtuiging dat je ordenen, structureren en opruimen kunt aanleren. Bij de één gaat dat misschien gemakkelijk en snel, bij de ander kost het misschien wat meer tijd en moeite. In beide gevallen help ik je graag bij het zetten van de eerste stappen. Samen kunnen we kijken naar jouw specifieke situatie. Naar wat je moeilijk vindt of waar eventuele knelpunten liggen. Maar vooral kijken we naar wat je wilt bereiken en wat je doel is. Als we die dingen duidelijk hebben én we hebben een klik, dan wordt jouw doel mijn missie en ga ik je helpen!